"Να αγαπάς την ευθύνη. Να λές: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί εγώ φταίω". Ν.Καζαντζάκης

Jun 072016
 

(Γράφει η Ματίνα Καρελιώτη για το Δίκτυο Σαρωνικού)

Από τη μια ο Άι Νικόλας beach, μεγάλη η χάρη του κι από την άλλη οι Χερώμες ή Παπαδόπουλος ή Bali beach -εν κατακλείδι και μετά από πολλά!! Χροοοόνια τώρα αυτή η δουλειά. Ή το ένα ή το άλλο. Λες και στο ενδιάμεσο, δεν υπήρχε άλλη παραλία! Τι; δεν τό’ξερες; Και βέβαια! Απλά, θες επειδή παλιά την έλεγαν “Γυναικείο”, θες επειδή έβγαζε λίγους τόνους φύκι παραπάνω, θες επειδή η θάλασσα βγαίνοντας παραέξω είχε αφήσει ελάχιστη αμμουδιά για να απλώνονται οι λογής λογής κορμάρες, δεν είχε την “τύχη” των διπλανών της.
Αγανάκτησε λοιπόν κι αυτή και έγινε “Πούντα”, που όπως και να το κάνεις ήταν πιο in σαν όνομα. Μα τελικά, ούτε έτσι βρήκε χαΐρι. Πάλι τρεις κι ο κούκος στα φυκοστολισμένα βράχια της. Και περνούσαν τα χρόνια κι αυτή παρέμενε …υποανάπτυκτη!

COVER FINAL


“Εγώ πότε θα αποκτήσω ομπρέλες σαν κι αυτές με τα ατίθασα φύλλα κοκοφοίνικα; Πότε θα με τιμήσει κι μένα μια αξιοζήλευτη καντίνα με τα φρεντοκαπουτσίνα της;;” έλεγε κι έκλαιγε, έλεγε κι έκλαιγε!
Μα πρέπει να ξέρεις, πως όταν εύχεσαι δυνατά για κάτι, το… σύμπαν, ακούει!! Έστω κι αν είναι… local κι όχι αλλόκοσμο. Κι αλά ούνα, αλά ντούε, αλά τρε, η Πούντα έγινε POUDA, η αμμουδιά έστω και με δανεικούς κόκκους έγινε κυριλέ, οι ομπρέλες κοκοφοίνικα βρήκαν τη θέση τους και η καντίνα, μάλλον “κατηφορίζει” με βήμα ταχύ!
Μπορεί η ανάπτυξη να άργησε μεν, αλλά όπως και να το κάνεις, ήρθε για να …μείνει δε!

Ματίνα Κ. Καρελιώτη, για το Δίκτυο Σαρωνικού – saronikosnet.gr

Jun 042016
 

(Γράφει η Ματίνα Καρελιώτη για το Δίκτυο Σαρωνικού)

Η οδός Παναγή Μιχάλη δεν είναι ένας απλός δρόμος όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Με ανηφόρες, κατηφόρες, τυφλά σημεία, μπαλώματα, μαντρότοιχους που ξεπροβάλλουν σαν δώρο-εκπλήξεις, περάσματα κάτω από γέφυρες και πάνω από οργισμένα ρέματα – που έτσι και βρέξει δεν περνάς ούτε με κρις κραφτ- μα κυρίως χίλιες και μια λακκούβες, κατατάσσεται εύκολα στην κατηγορία των πιο extreme διαδρομών στο Λαγονήσι.

Για να περάσεις την Παναγή Μιχάλη, πρέπει να έχεις “άντερα”, φιλαράκι. Να έχεις επίσης το τετράφυλλο τριφύλλι του Γκαστόνε και την Παναγιά βοήθεια!
Εγώ δεν είχα τίποτα! Εντελώς τυχαία βρέθηκα να περνώ απ’ εκεί, -με την τρελή ταχύτητα των 20χλμ- και είδα τον Φρέντυ Κρούγκερ παρέα με τον Jason να μου κλείνουν πονηρά το μάτι!!!

MATINA-3

Όταν εισέρχεσαι από την είσοδο που βρίσκεται επί της Γαλάζιας Ακτής (έτερο δράμα, που θα αναλυθεί σε επόμενο επεισόδιο), τίποτα δεν προμηνύει τι θα επακολουθήσει. Ίσα-ίσα που κάτι πεύκα δεξιά και ζερβά, ένα πλάτωμα με παιδικές χαρές και κάτι σένιες σπιταρόνες, σου δίνουν την αίσθηση μιας κάποιας αναβάθμισης και την πεποίθηση πως τελικά θα το φας το γαλακτομπούρεκο από γνωστό ζαχαροπλαστείο που βρίσκεται στην έξοδό της, στην Καλυβίων.
Τώρα, αν είσαι τυχερός και περάσεις μέρα, μια πιο εύκολη εκτίμηση ως προς το βάθος της “χαράδρας” που βρίσκεται εμπρός σου, την κάνεις δε λέω, όταν όμως η νύχτα ρίξει τα πέπλα της, το πιο πιθανό είναι να ρίξεις κι εσύ μαύρες πλερέζες όταν θα ακούσεις την “λυπητερή” στο συνεργείο.
Πιστεύω πάντως, πως η Παναγή Μιχάλη δεν ήταν ανέκαθεν η εκδίκηση της ασφάλτου. ‘Όλα πρέπει να ξεκίνησαν μετά την αναβάθμιση της Καλυβίων. Και δικαιολογημένα! Γιατί σου λέει, μισό λεπτάκι, αυτή να έχει και ωραία πεζοδρόμια και σηματοδότηση και φωτισμό;;; Εγώ τι; τίποτα;; τώρα θα δείτε!!!
Αχ!! Είναι να μην πέσεις σε… ζηλιάρη δρόμο, αλλιώς…μπορεί να σε εκθέσει ανεπανόρθωτα!!
Τώρα βέβαια, αν έχεις και εσύ μια ευαισθησία, παίρνεις ένα φτυάρι και λίγο πίσσα και διορθώνεις κάπως την κατάσταση…δεν είναι και σπουδαίο πράμα!!!

Ματίνα Κ. Καρελιώτη, για το Δίκτυο Σαρωνικού (saronikosnet.gr)